قبلا شاید کمتر فکر میکردم یااینکه خودم مقصر میدونستم اما مدتی هست که برام دقیقا روشن شده، هیچ سرعتی بالاتر از تغییر آدما وجود نداره! من هیچ بدی به کسی نمیکنم اما در طرف مقابل به یک باره باهام سرد میشن، دیر جواب میدن و دیگه خبری از رفتارهای خوب دوران اول آشنایی نیست...

این وسط کاش مغزم اون قسمت خاطرات خوب رو فراموش کنه کاش دیگه نباشه اون گفتگوها اون حال خوب ها.. تا مقایسه نشه با وضع الان که ریده شده توی همچی . حالم رو میپرسی؟ پس بزار از حالم برات بگم، سگ سیاه افسردگی اومده باز سراغم ! جلوش زانو زدم و دارم براش پر تف ص*اک میزنم .

لعنت بهتون آدما . کاش هیچ وقت آدمی خلق نمیشد